En Maceda, a historia pode lerse no castelo que domina a vila, nas pedras traballadas das igrexas e nos muíños que aínda acompañan o río. Son testemuñas dun territorio no que a arquitectura, os oficios e a vida das aldeas foron deixando formas propias de entender e transformar os materiais.
O Castelo de Maceda é o seu monumento máis recoñecible, pero a arte tamén aparece lonxe das fortalezas. A igrexa de San Pedro conserva un sepulcro de finais do gótico ligado á liñaxe dos Nóvoa, e os cruceiros, cabaceiros e construcións tradicionais amosan o traballo paciente de canteiros e carpinteiros. O barro ten igualmente unha historia fonda nestas terras, que hoxe continúa en propostas artesás e cerámicas.
Cando chega o Entroido, esa cultura sae ás rúas da man dos Felos. A súa máscara, as cores da indumentaria, as chocas e o percorrido polas aldeas da serra de San Mamede forman unha das imaxes máis características de Maceda. É unha tradición que segue viva grazas á participación da veciñanza e ao traballo de recuperación e difusión realizado durante anos.
A creación actual engade outras voces a este patrimonio: literatura e investigación histórica, pintura, artes plásticas, música, téxtil e cerámica. Nas mans de artistas e artesáns, os materiais e os saberes herdados conviven con novas formas de expresión que tamén forman parte da identidade cultural de Maceda.
Arte en Maceda
